Muszą być powlekane lub wykonane z poliestru (minimum 60–70%) — im wyższy udział poliestru, tym lepsze odwzorowanie kolorów.
Powierzchnia powinna być jasna, najlepiej biała — na ciemnych i czarnych podłożach druk nie będzie widoczny.
Muszą być odporne na wysoką temperaturę i ciśnienie (200–220°C).
Powierzchnia powinna być gładka, czysta, bez zanieczyszczeń i powłok utrudniających wnikanie barwnika.
Naturalne tkaniny (bawełna, len, jedwab) bez specjalnej powłoki poliestrowej.
Materiały ciemne/czarne — sublimacja nie daje koloru kryjącego.
Powierzchnie nieodporne na wysoką temperaturę (np. plastik niskiej jakości, woskowane tkaniny).
Surowce niepowlekane (np. metal, szkło, drewno).
Barwniki sublimacyjne mają wysoką intensywność i nasycenie, ale nie drukujemy koloru białego — biel uzyskujemy z podłoża.
DTF pozwala drukować na różnych tkaninach — zarówno naturalnych (bawełna, len), jak i syntetycznych (poliester, nylon) oraz na ich mieszankach.
Podłoże może być jasne lub ciemne — farby DTF są kryjące.
Materiał powinien być stabilny termicznie (150–170°C).
Tkaniny najlepiej o gładkiej powierzchni, ale metoda radzi sobie także z lekką strukturą.
Bardzo elastyczne i śliskie tkaniny (np. lycra bez domieszki bawełny).
Powierzchnie woskowane, impregnowane lub silnie hydrofobowe.
Materiały z powłokami utrudniającymi wtopienie kleju proszkowego.
Dzięki białemu atramentowi możliwy jest nadruk w pełnym kolorze także na ciemnych tkaninach.